De Architectuur

Rond 1850 werd het herenhuis dat we vandaag de dag kennen als het “Don Bosco Huis” gebouwd. De oorspronkelijke architectuur werd gekenmerkt door een grote Moorse invloed, zoals de meeste huizen in Ronda.

De voorgevel had een groot balkon boven de hoofdingang. De bovenste verdiepingen hadden kleine ramen of ramen met roeden in asymmetrische vormen. De hoofdingang, bekroond met het familiewapen in steen, leidde naar de hal. Deze gaf doorgang naar een grote vierkante binnenplaats met grote ellipsbogen op Toscaanse zuilen. De binnenplaats leidde naar de belangrijkste kamers van het huis, uitkomend op een grote houten galerij. Over de gehele begane grond van het huis was een groot reservoir om het regenwater op te vangen, ter hulp bij het eeuwige tekort aan water in de stad.

In het begin van de 20e eeuw arriveert het “modernisme” in Ronda via een groot architect, Santiago Sanguinetti Gómez. Hij was de gemeentearchitect van Ronda tussen 1907 en 1910. Ondanks deze relatief korte periode bleef de invloed van zijn modernistische architectuur in de stad nog vele jaren voortduren.

Sanguinetti renoveert het huis en brengt modernistische elementen aan, maar doet hierbij geen afbreuk aan de basiselementen van het originele huis. De ingang en patio blijven behouden en de kamers worden hier rondom verspreid. De patio was voorheen open, maar nu werd er een dakraam in het plafond aangebracht. Op de voorgevel werd een zekere symmetrie aangebracht en een uitbundige decoratie met bloemen en planten werd toegevoegd. Een prachtig voorbeeld in ijzer zijn de deuren die naar de tuin leiden. Polychrome versiering, met uitbundige kleuren is terug te vinden op de plinten, de getegelde banken en plantenbakken.

De hoogwaardige architectuur en het prachtige lokale vakmanschap zien we vandaag de dag nog steeds terug in het interieur en exterieur van het huis.